ตอนที่ 6 ความเข้าใจผิดของมากิ
ขณะที่โกโจ คาเอเดะกำลังจ้องไปที่ระบบ เขาก็สัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา
เขาถอนตัวจากการแจ้งเตือนของระบบ และมองไปข้างหน้า พบว่ามีคำสาประดับต่ำคล้ายหนวดสัตว์ประหลาดประมาณ5-6ตัว
“ฮึ่ม พวกลูกกระจ๊อกไม่กี่ตัวกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าฉัน พอดีเลย มาเป็นหนูลองดาบฟันวิญญาณของฉันหน่อยดีกว่ามา”
เขาพูดอย่างเหยียดหยาม จากนั้นก็เรียนกดาบฟันวิญญาณ กะเท็นเคียวคตสึออกมา
เมื่อดาบฟันวิญญาณปรากฏออกมา พลังวิญญาณของโกโจ คาเอเดะก็พรั่งพรูออกมาราวกับเขื่อนแตก
"หวืดด--"
แรงกดดันวิญญาณอันทรงพลังได้กดทับพวกเหล่าคำสาปจนพวกมันไม่กล้าขยับเลยแม้แต่นิดเดียว
และเพียงการแกว่งดาบอย่างเรียบง่ายของโกโจ คาเอเดะทำให้เหล่าคำสาปหายไปทันที
เวลาเดียวกันที่ข้างนอกม่าน
แม้ว่าโกโจ ซาโตรุจะไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในได้อย่างชัดเจน แต่ด้วยดวงตาริคุกันของเขา ทำให้เขาสามารถสัมผัสได้ถึงออร่าความผันผวนภายในม่านได้
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เอะใจอะไรกับเรื่องนี้เลย พร้อมกับพูดออกมา
"ดูเหมือนว่าโอคตสึ ยูตะจะสามารถยืมพลังของโอริโมโตะ ริกะได้แล้วนะเนี่ย!"
ความผันผวนของพลังวิญญาณนี้นั้นรุนแรงเป็นอย่างมาก
แม้ว่าจะยังไม่ถึงความแข็งแกร่งของระดับพิเศษ แต่ก็มากพอจะจัดการกับพวกระดับที่1
ดังนั้นโกโจ ซาโตรุจึงเข้าใจผิดว่านี่คือพลังที่โอคตสึ ยูตะยืมมาจากริกะและใช้มันต่อกรกับคำสาป
เพราะนี่ก็เป็น1ในจุดประสงค์ที่ส่งยูตะมาลงสนามจริง
ในขณะนี้เองเซนอิง มากิซึ่งกำลังพาโอคตสึ ยูตะไปที่ชั้นสองของอาคารเรียน ก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัวนี้เช่นกัน
และเมื่อเธอมองไปข้างหลัง เธอก็ขมวดคิ้วและพูดด้วยความกังวลทันที
"อีตาหน้าด้านคนนั้นไม่ได้เดินตามมาหรอกหรอ?"
โอคตสึ ยูตะไม่ได้ใส่ใจในความผันผวนของพลังงานทางจิตวิญญาณที่ปล่อยออกมาโดยโกโจ คาเอเดะสักเท่าไหร่ เพราะพลังของโอริโมโตะ ริกะนั้นน่ากลัวกว่านี้มาก
แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่เซนอิง มากิพูด เขาก็หันกลับมามองข้างหลังตัวเองด้วยความประหลาดใจและพูดแบบงงๆ
"มันแปลกนะ ก่อนหน้านี้โกโจ คาเอเดะยังตามเรามาอยู่เลยนี่นา?"
"ไอเวรนี่ทำตัวน่ารำคาญจริงๆ!"
แม้ว่าใบหน้าของเซนอิงจะดูรำคาญ แต่เธอก็ไม่รอช้าและรีบวิ่งกลับไปตามออร่าที่สัมผัสได้ทันทีเพื่อจะช่วยเหลือโกโจ คาเอเดะ
เพราะออร่าอันน่าสะพรึงที่เธอสัมผัสได้ในตอนนี้น่าจะเกิดจากคำสาปที่ทรงพลังมากๆอย่างแน่นอน
และสำหรับคนไร้ค่าที่โดนคำสาปสวรรค์แล้วช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อย่างคาเอเดะคงไม่รอดแน่ๆถ้าปล่อยเอาไว้
"โฮก——"
แต่เธอวิ่งไปได้ไม่ไกลก็ถูกขัดขวางโดยคำสาปตัวใหญ่ยักษ์ซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากออร่าพลังของริกะ
เมื่อคำสาปเห็นทั้งสองคน มันก็รีบกระโจนเข้าใส่พวกเขาด้วยปากอันใหญ่โตของมัน
"ระวัง—"
เนื่องจากความประมาทและไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งสองถูกเจ้าคำสาปยักษ์นี้เล่นงานและกลืนลงท้องในทันที
“บ้าเอ้ย อาวุธก็ดันหลุดมือไปอีก!”
มากิที่ทำหอกหลุดมือไปขณะลอยอยู่กลางอากาศ ทำให้ตอนนี้เธอไม่มีอาวุธเลย
ส่วนโอคตสึ ยูตะกลัวมากจนไม่กล้าขยับตัวเลย
ตอนนี้พวกเขาตกลงไปในท้องของวิญญาณคำสาปเรียบร้อยแล้ว
“ขอบคุณสำหรับอาหารรร!”
หลังจากกลืนคนสองคนเข้าไปแล้ว วิญญาณคำสาปก็พูดอย่างสุภาพด้วยน้ำเสียงของเด็ก
“ห๊า ทั้งสองคนถูกคำสาปกลืนเข้าไปแล้วหรอเนี่ย?”
ในเวลานี้ โกโจ คาเอเดะที่กำลังไล่ฆ่าพวกคำสาประดับต่ำด้วยดาบฟันวิญญาณอย่างน่าเบื่อหน่าย สัมผัสได้ถึงสถานการณ์ของทั้งสองคนทันที
เขาทำท่าก้าวเท้าสั้นๆ
แต่มาปรากฏตัวต่อหน้าวิญญาณคำสาปตัวใหญ่นี่ทันที
"ขอบคุณ - ของอร่อย -"
แม้ว่าคำสาปยักษ์นี้จะใหญ่โต แต่มันก็แค่คำสาประดับสองเท่านั้น
โกโจ คาเอเดะไม่ได้จริงจังกับมันเลยแม้แต่น้อย
“สองคนนั้นทำบ้าอะไรกัน? ถูกวิญญาณคำสาปอ่อนแอแบบนี้กลืนลงท้องเที่ยนะ อ่อนแอกันเกินไปไหม?”
หลังจากพึมพำ โกโจ คาเอเดะก็เก็บดาบฟันวิญญาณของตัวเองไป เพราะแม้จะต้องช่วยสองคนนั้น แต่ก็จะเปิดเผยพลังของตัวเองไม่ได้
ก่อนที่เขาจะแข็งแกร่งพอ เขาไม่ต้องการที่จะเปิดเผยความแข็งแกร่งของเขาและกลายเป็นเป้าของพวกชั้นสูง ทั้งผู้ใช้คุณไสย กลุ่มวิญญาณคำสาปที่แข็งแกร่งรวมถึงพวกนักสาปแช่งด้วย
หลังจากเก็บดาบฟันวิญญาณไปแล้ว โกโจ คาเอเดะก็เห็นหอกที่หล่นอยู่บนพื้น
เขาจำได้ว่านี่คืออาวุธไสยเวทของเซนอิง มากิ
“นี่แหละกำลังดี ใช้เจ้านี้ช่วยพวกเขาสองคน!”
เมื่อโกโจ คาเอเดะหยิบหอกขึ้นมา คำสาประดับที่สองก็อ้าปากกว้างแล้วพุ่งเข้าหาโกโจ คาเอเดะ
“อย่าประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป!”
เมื่อเห็นคำสาปพุ่งเข้ามา โกโจ คาเอเดะก็ไม่แสดงความกลัวเลย
เขาใช้ท่าโซล ซึ่งเป็นหนึ่งในหกรูปแบบคุโรชิกิ จากนั้นเขาก็มาโผล่ที่อีกฝั่งของวิญญาณคำสาป ก่อนจะโจมตีมันด้วยการฟันลงไป!
“แคร็ก-แคร็ก-”
“ริกะจัง ขอยืมพลั-”
ขณะเดียวกัน โอคตสึ ยูตะที่ได้ถูกเซนอิง มากิเรียกสติและบอกให้รู้ตัวว่าเขาควรทำอะไรก็กำลังจะปลดปล่อยริกะออกมาเพื่อช่วยทุกคน
แต่ใครจะคาดคิด ยังไม่ทันที่ริกะจะโผล่มาเลย แต่วิญญาณคำสาปกลับหายไปแล้วหลังจากถูกตัดหัวโดย โกโจ คาเอเดะ
เซนอิง มากิได้รับบาดเจ็บ และเพื่อเธอหลุดออกมาแล้วก็ได้แต่เดินกะโผลกกะเผลก
เธอแทบจะลืมตาไม่ขึ้น แต่ก็ได้เห็นรางๆว่าข้างหน้าเธอคือโกโจ คาเอเดะที่ยืนถือหอกเธอแล้วตั้งท่าฟันอยู่
รอยยิ้มจางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
“ดูเหมือนว่าอีตาหน้าด้านคนนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซะทุกเรื่องนะ”
แม้ว่าเธอจะคิดว่าคำสาปนั้นถูกสังหารโดยพลังของริกะที่ปล่อยโดยโอคตสึ ยูตะ
แต่โกโจ คาเอเดะผู้ซึ่งเป็นคน "ไร้ค่า" กลับกล้าหยิบอาวุธขึ้นมาสู้กับวิญญาณคำสาปเพื่อจะช่วยพวกเธอออกมาทำให้เธอรู้สึกชื่นชมเล็กน้อย
และเพราะแบบนี้เอง ทำให้มุมมองของเซนอิง มากิที่มีต่อโกโจ คาเอเดะนั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก
แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนมุมมองของเธอที่มีต่อโกโจ คาเอเดะก็ตาม แต่เธอก็ยังพูดจาเหมือนเดิม
"ไอ้เจ้าบ้าเอ้ย อ่อนแอขนาดนี้ยังมาทำให้เป็นห่วงอีกนะ? คราวหลังถ้าเจอคำสาประดับนี้ต้องขอความช่วยเหลือ ถ้าไม่ใช่เพราะโอคตสึ ยูตะปล่อยวิญญาณคำสาประดับพิเศษออกมาช่วย นายคงตายไปแล้วนะ!”
แม้ว่าคำพูดของเซนอิง มากิจะฟังดูรุนแรง แต่น้ำเสียงของเธอกลับฟังดูแปลกๆ เหมือนแม่ที่กำลังดุลูกที่ไม่เชื่อฟัง
อย่างไรก็ตาม โกโจ คาเอเดะไม่ได้เอะใจอะไรในน้ำเสียงของเธอ และไม่คิดจะอธิบายเรื่องเข้าใจผิดของเซนอิง มากิแม้แต่น้อย
เขาเพียงแค่ยิ้มและตบไหล่โอคตสึ ยูตะที่กำลังยืนงงอยู่ เพราะยังสงสัยว่าคำสาปนั้นถูกจัดการโดยริกะจริงหรือไม่
"รีบพาพวกเขาไปรักษาก่อนเถอะ!"
หลังจากพูดจบ โกโจ คาเอเดะก็อุ้มเซนอิง มากิขึ้นมา ก่อนจะเดินออกไป
เด็กอีกสองคนถูกมอบหมายให้ยูตะที่มีร่างกายอ่อนแอกว่า ถึงยังไงตัวเด็กสองคนก็เบากว่ามากิอยู่แล้ว
"แหม ฉันนี่มันหล่อเท่และมีน้ำใจจริงๆนะเนี่ย!"
หลังจากพึมพำอย่างหลงตัวเอง โกโจ คาเอเดะก็คิดว่ามันคงจะทำให้มากิด่าเขา
แต่เมื่อมองลงไปก็พบว่ามากิเหมือนจะหมดสติไปแล้ว
ในขณะนี้ ใบหน้าของมากิไม่ได้ดูเย็นชาเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป แต่เผยให้เห็นความน่ารักและความไร้เดียงสาของเธอ
เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาของมากิ โกโจ คาเอเดะก็พูดกับตัวเอง
"ว้าว เธอคนนี้นี่หุ่นดีจริงๆ!"
และเมื่อโกโจ คาเอเดะพูดจบ
ไม่รู้ว่าเพราะมากิได้ยินโกโจ คาเอเดะพึมพำกับตัวเอง หรือเป็นเพราะอาการบาดเจ็บกันแน่ที่ทำให้แก้มของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย