Sign in Buddha's palm 246 (II) ปรับแต่งวิหารการสงคราม
Sign in Buddha's palm 246 (II) ปรับแต่งวิหารการสงคราม
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า
เจ็ดวันผ่านไปภายในพริบตา
ในช่วงเวลาหนึ่ง จู่ๆ ซูฉินก็ลืมตาขึ้นแล้วหัวเราะลั่น “ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดข้าก็เจอตัวเจ้าแล้ว”
ซูฉินเหยียดมือขวาออกมาคว้าจับไปยังอากาศว่างเปล่าเบื้องหน้า ทันใดนั้นก็มีรัศมีบางอย่างที่ไม่สามารถมองเห็นได้ปรากฏขึ้นในฝ่ามือของซูฉิน
“นี่คือจิตวิญญาณเทียมของวิหารการสงคราม?”
ซูฉินจ้องมองอย่างระมัดระวัง
จิตวิญญาณเทียมของวิหารการสงครามนั้นมองไม่เห็น ไร้ตัวตน แต่ซูฉินกลับรู้สึกถึงมันได้อย่างชัดเจน อีกฝ่ายโยงสายใยแผ่วเบาไปทั่วทั้งวิหารการสงคราม หากไม่ใช่เพราะวิหารการสงครามกำลังเสื่อมสภาพลงและแม้แต่จิตวิญญาณเทียมก็ยังอ่อนระโหยโรยแรง ซูฉินคงไม่สามารถจับมันมาได้ง่ายๆ
สุดท้ายแล้วจิตวิญญาณเทียมของวิหารการสงครามในยุครุ่งเรืองก็สามารถระดมกำลังทั้งหมดภายในวิหารได้อย่างง่ายดาย พลังมันเทียบเท่ากับถูกพื้นที่มิติขนาดมากกว่าร้อยลี้บดขยี้ลงมา เท่านั้นก็เพียงพอที่จะสังหารตำนานยุทธส่วนใหญ่ และแม้แต่เซียนเทพปฐพีก็ต้องล่าถอยหนีหัวซุกหัวซุนไปหลายพันลี้
“ต่อจากนี้ก็ถึงเวลาปรับแต่งแล้ว”
ซูฉินดูเคร่งขรึมขึ้น ตราบใดที่จิตวิญญาณเทียมได้รับการปรับแต่ง วิหารการสงครามทั้งหมดก็จะตกอยู่ในมือของเขา และจิตวิญญาณเทียมนี้ก็ไม่ได้ปรับแต่งยากมากมายอะไรนัก ตามการคาดการณ์ของซูฉิน นานสุดก็ไม่เกินสิบวัน
เมื่อคิดได้ดังนี้ จิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของซูฉินก็กลายเป็นโซ่พันธนาการ ตรึงไอพลังที่ไร้รูปร่างเอาไว้ในฝ่ามืออย่างแน่นหนา จากนั้นจึงค่อยๆ เริ่มทำการปรับแต่ง
…...
ด้านนอกวิหารการสงคราม
เฉียนขู่และหลีหว่านกำลังรอคอยให้ซูฉินออกมา
“ท่านผู้ทรงสมณศักดิ์เข้าไปภายในเกือบหนึ่งเดือนแล้ว เหตุไฉนจึงยังไม่ออกมาอีก” เฉียนขู่มองไปยังวิหารการสงครามที่ตั้งตระหง่านด้วยความกังวลบนใบหน้า
หลังจากวิหารการสงครามกำเนิดขึ้น มันจะอยู่ได้เพียงเดือนเดียวและหลังจากผ่านหนึ่งเดือนนั้นไปมันก็จะหายไปอีกครั้ง ถ้าซูฉินไม่ออกมาก่อนเวลานั้น เกรงว่าเขาคงจะต้องหายไปพร้อมกับวิหารการสงคราม
ตามกฎของวิหารการสงคราม มันจะถือกำเนิดขึ้นทุกๆ หนึ่งพันปี กว่าวิหารการสงครามจะเกิดใหม่อีกครั้งก็กว่าหนึ่งพันปีให้หลัง ซึ่งเวลาอันยาวนานขนาดนี้ก็เทียบเท่ากับความตายสำหรับซูฉิน
“ไม่ต้องกังวล ลุงสามจะออกมาได้อย่างแน่นอน” หลีหว่านกล่าวปลอบประโลม
ในเวลากว่าหนึ่งเดือนนี้ หลีหว่านมีชีวิตที่พึงพอใจอย่างมาก ไม่ได้กังวลเรื่องซูฉินเลยแม้แต่น้อย
“จริงด้วย ท่านผู้ทรงสมณศักดิ์มีพลังอำนาจมหาศาล แม้แต่มังกรปีศาจก็ยังถูกสังหาร กะอีแค่วิหารการสงครามก็คงจะทำอะไรท่านผู้ทรงสมณศักดิ์ไม่ได้”
ขณะที่เฉียนขู่กำลังคิดเรื่องนั้น ใบหน้าของเขาก็คลายกังวลไปได้เล็กน้อย
ฉับพลัน
เมื่อเฉียนขู่กำลังจะพูดอะไรออกมาอีก
วิหารการสงครามที่เดิมเคยตั้งอยู่อย่างสงบเงียบ ก็เริ่มเปล่งแสงสว่างไสวนับไม่ถ้วน แสงเริ่มต้นพุ่งออกมาจากวิหารการสงครามและแผ่กระจายออกไปทั่วทุกทิศทาง ครอบคลุมทั่วทั้งเทือกเขาคุนหลุนเอาไว้ภายในเวลาชั่วครู่เดียว
เห็นว่าวิหารการสงครามเปล่งแสงสลัวๆ เฉกเช่นท้องฟ้าสีครามอันคงอยู่ชั่วนิจนิรันดร์ เข้าปกคลุมทุกสรรพชีวิต
“นี่?!”
เฉียนขู่ตกตะลึงเมื่อเห็นฉากนี้
ขนาดหลีหว่านที่ไม่สนใจสิ่งใด ก็ยังกะพริบตาปริบๆ เบิกตากว้างมองดูสิ่งนั้น
ไม่ใช่เพียงแค่เฉียนขู่และหลีหว่านเท่านั้นที่ตกใจ แต่จอมยุทธจำนวนมากที่ยังอยู่บริเวณเทือกเขาคุนหลุนต่างก็ตกใจไม่แพ้กันที่เห็นฉากนี้
แม้ว่าซูฉินจะบอกให้ยอดปรมาจารย์ขั้นสูงสุดทั้งหลายออกจากยอดเขาคุนหลุนไป แต่เขาก็ไม่ได้บอกว่าไม่สามารถอยู่ภายในเทือกเขาคุนหลุนได้
ยอดเขาคุนหลุนก็ส่วนยอดเขาคุนหลุน เทือกคุนหลุนก็ส่วนเทือกเขาคุนหลุน
“นี่ นี่ นี่มันคืออะไรกัน?”
“วิหารการสงคราม เกิดอะไรขึ้นกับวิหารการสงคราม?”
“เป็นไปได้ไหมที่วิหารการสงครามกำลังจะปิด นับจากระยะเวลา นี่ก็เกือบจะเดือนแล้ว......”
“ไม่น่าใช่ หนังสือโบราณบันทึกไว้ว่าวิหารการสงครามที่กำเนิดขึ้นหลายต่อหลายครั้งในอดีตนั้นปิดตัวและหายไปเลย ไม่มีปรากฏการณ์หรือนิมิตใด ทำไมถึงมีสิ่งนี้เกิดขึ้นในยามนี้ได้?”
จอมยุทธมากมายนับไม่ถ้วนต่างพูดคุยกัน พวกเขาต่างงงงวย
โดยเฉพาะยอดปรมาจารย์ระดับชั้นที่หนึ่งขั้นสูงสุดหลายคน แม้ว่าเขาจะไม่เคยเข้าไปภายในวิหารการสงคราม แต่ก่อนที่พวกเขาจะมาถึงที่นี่ พวกเขาก็ได้ตรวจสอบข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับวิหารการสงครามมาก่อนแล้ว มันเคยมีฉากเช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนด้วยหรือ?
“หรือว่า......”
ยอดปรมาจารย์ระดับชั้นที่หนึ่งขั้นสูงสุดทั้งหลายต่างชำเลืองมองหน้ากัน มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวของพวกเขา
เป็นไปได้ไหมว่าการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวภายในวิหารการสงครามเกิดจากผู้ทรงสมณศักดิ์แห่งวัดเส้าหลิน?
และในตอนนี้เอง
บนยอดเขาคุนหลุน
เฉียนขู่และหลีหว่านก็จ้องไปยังทางเข้าของวิหารการสงคราม
เมื่อเทียบกับคนอื่นที่เห็นเพียงภาพจางๆ เห็นเป็นแสงสว่างอันสดใสพุ่งออกจากวิหารการสงคราม แต่พวกเขาที่อยู่บนยอดเขาสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างภายในวิหารการสงครามได้
“นั่นคือ?!”
รูม่านตาของเฉียนขู่หดตัวลงอย่างกะทันหัน
ในสายตาที่กำลังเบิกกว้างของเขา เห็นร่างสูงโปร่ง ดูสูงส่งราวกับเทพเซียนเดินออกมาจากส่วนลึกของวิหารการสงครามอย่างไม่เร่งร้อน