เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 925 สายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์ (อ่านฟรี)
เทพปีศาจหวนคืน บทที่ 925 สายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์ (อ่านฟรี)
แปลโดย iPAT
โดยไม่สนใจการเสียสละตนเองของฉินไป่เฉิงหรือสถานการณ์อันตรายของฟงจิวเก้อ เทพธิดาหลินเหม่ย และเทพธิดาโอวเซี่ย กลุ่มของเทพธิดาเจียงหยูกำลังหลบหนีอย่างสุดความสามารถ
ไห่เจิ้งที่ถูกแยกออกจากกลุ่มกรีดร้องขอความช่วยเหลือ อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาสำคัญ ทุกคนไม่ลังเลที่จะละทิ้งผู้อื่นและกระทั่งเพิ่มความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด
เทพธิดาเจียงหยูยิ่งใจร้ายกว่า นางตะโกนบอกทุกคนให้ละทิ้งไห่เจิ้งโดยตรง
พวกเขากำลังจะประสบความสำเร็จในการหลบหนี แล้วพวกเขาจะสนใจคนไร้ประโยชน์เช่นไห่เจิ้งได้อย่างไร สิ่งที่น่าเสียดายเล็กน้อยมีเพียงคฤหาสน์วิญญาณอมตะคุกทมิฬที่อาจตกเป็นของผู้อมตะภาคกลาง แต่ไม่ว่าอย่างไรชีวิตของพวกเขาก็สำคัญที่สุด
“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเจ้าสามารถเดินเล่นอยู่ที่นี่ ข้าจะจากไปเดี๋ยวนี้!” ฮุ้ยฟงซื่อหัวเราะเสียงดัง
ท่าไม้ตายอมตะก้าววายุ!
ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นและทิ้งกลุ่มของเทพธิดาเจียงหยูเอาไว้ข้างหลังโดยไม่สนใจสายตาอาฆาตของผู้ใดทั้งสิ้น
“ร่วมมือกับข้า!” ผู้อมตะภาคกลางหงซื่อหมิงตะโกน
ค่ายกลวิญญาณใต้เท้าเขาส่องประกายขึ้นทันที
หลังการต่อสู้ร้อยวัน กลุ่มผู้อมตะภาคกลางสามารถสร้างความร่วมมือบางอย่าง
“เจ้ากำลังจะไปที่ใด?” เจิ้งเฉินซื่อกับปู้เฟยเยี่ยนถูกย้ายตำแหน่งโดยค่ายกลวิญญาณและพุ่งเข้ากีดขวางเส้นทางของฮุ้ยฟงซื่อ
ฮุ้ยฟงซื่อรวดเร็วที่สุดในภาคเหนือ เรื่องนี้กระทั่งเจิ้งเฉินซื่อกับปู้เฟยเยี่ยนยังต้องยอมรับ
เพียงเจิ้งเฉินซื่อหรือปู้เฟยเยี่ยนคนใดคนหนึ่งไม่สามารถหยุดฮุ้ยฟงซื่อ พวกเขาจำเป็นต้องร่วมมือกัน
ฮุ้ยฟงซื่อหลบไปอีกทางแต่ก็ถูกสกัดกั้นโดยอีกคน นี่ทำให้ความเร็วของเขาค่อยๆ ลดลง
“ฮืม...สมควร!” เทพธิดาเจียงหยูและคนอื่นๆ เย้ยหยันและพยายามหลบออกไปด้านข้าง
“ลงมา!” ผู้อมตะเฒ่ากังหยางตะโกนและใช้ท่าไม้ตายเพลิงชีวิตไล่ล่าศัตรูด้วยความโกรธ
ร่างของไห่เจิ้งลุกไหม้ขึ้นและร่วงลงจากท้องฟ้า
เขาตกกระแทกพื้นอย่างแรงและพ่นเลือดคำโตออกมา ในจังหวะนี้เถาวัลย์จำนวนมากงอกขึ้นมาจากพื้นและพันธนาการร่างกายของเขาเอาไว้
เมื่อไห่เจิ้งถูกจับ ฮุ้ยฟงซื่อถูกกีดขวาง หงซื่อหมิงจึงเลือกที่จะไล่ล่าอี้หลางซื่อในร่างของหมาป่า
เทพธิดาเจียงหยูกับผู้อมตะชุดคลุมดำที่อยู่ไม่ไกลนักถูกกีดขวางโดยผู้อมตะเฒ่าเทียนหมิงและผู้อมตะเฒ่ากังหยาง
ทุกคนไม่เสียเวลาพูดคุยและเปิดฉากต่อสู้อย่างดุเดือด
ผู้อมตะทั้งสี่แสดงพลังอำนาจของตนออกมาทำให้เกิดพายุใหญ่
ผู้อมตะเฒ่ากังหยางเป็นผู้อมตะระดับเจ็ดที่มีชื่อเสียง เมื่อตงฟางชางฟานแสร้งวิ่งหนีจากความตาย ผู้อมตะเฒ่ากังหยางยังสามารถต่อสู้กับผู้อมตะระดับเจ็ดหลายคนได้ด้วยตัวเขาเพียงลำพัง
ความแข็งแกร่งของผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงไม่ต่างจากผู้อมตะเฒ่ากังหยาง เขาเคยเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายอารามสวรรค์ทมิฬ เขาถูกส่งตัวมาที่นี่เพื่อต่อต้านฟงจิวเก้ออย่างลับๆ
กล่าวถึงสมาชิกนิกายเงา ผู้อมตะชุดคลุมดำมีพลังการต่อสู้สูงขณะที่เทพธิดาเจียงหยูอ่อนแอกว่า
หลังจากแลกเปลี่ยนกระบวนท่าถึงรอบที่สิบ ผู้อมตะเฒ่ากังหยางและผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงจึงสามารถชิงความได้เปรียบและมีโอกาสที่ดีในการโจมตี
ท่าไม้ตายอมตะเพลิงชีวิต!
“โอ้ ไม่!” เทพธิดาเจียงหยูตกใจมาก นางต้องการหลบแต่มันสายไปแล้ว
“หลบไป ข้าจะรับมันเอง!” ในจังหวะสำคัญ ผู้อมตะชุดคลุมดำใช้ร่างกายของตนรับการโจมตีแทนเทพธิดาเจียงหยู
“โอ้ แปลก” ผู้อมตะเฒ่ากังหยางตกใจเล็กน้อย
เปลวเพลิงลุกไหม้ขึ้นบนร่างของผู้อมตะชุดคลุมดำแต่เขากลับแสดงออกเหมือนไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
“สหาย แสดงร่างที่แท้จริงของเจ้าออกมา” ผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงตะโกน ชุดคลุมของผู้อมตะลึกลับฉีกขาดและเผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของเขาบางส่วน
ผู้อมตะเฒ่ากังหยางตะลึง “เจ้ามีสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์งั้นหรือ?”
หนึ่งในสิบสุดยอดกายา สายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์!
“เหตุใดต้องกังวล? เขาก็เป็นเพียงผีดิบอมตะ” ผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงเย้ยหยันและโจมตีอย่างต่อเนื่อง
ตัวตนที่แท้จริงของผู้อมตะชุดคลุมดำคือผีดิบอมตะระดับเจ็ดแต่สิ่งที่แตกต่างจากผีดิบอมตะทั่วไปก็คือเขามีหนึ่งในสิบสุดยอดกายา
“ฮืม...เมื่อพวกเจ้ารู้แล้วก็ไม่มีเหตุผลให้ปกปิดอีกต่อไป” ผู้อมตะลึกลับสะบัดชุดคลุมดำที่ฉีกขาดทิ้งไปและพุ่งเข้าหาผู้อมตะเฒ่ากังหยาง
ผู้อมตะเฒ่ากังหยางบ่มเพาะอยู่บนเส้นทางแห่งไฟ เผชิญหน้ากับสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์ ชายชราเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
ผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงต้องการเข้าไปช่วยแต่ถูกขัดขวางโดยเทพธิดาเจียงหยู
“ไปเร็ว!” เทพธิดาเจียงหยูกรีดร้อง
ผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์บังคับให้ผู้อมตะเฒ่ากังหยางล่าถอยไปขณะที่เขาหลบหนีออกจากหุบเขาเหล่าโปโดยไม่หันหลังกลับ
“เจ้าจะไปที่ใด?” ผู้อมตะเฒ่ากังหยางต้องการไล่ล่าแต่ถูกปิดกั้นโดยเทพธิดาเจียงหยูอีกครั้ง แม้ร่างของนางจะเต็มไปด้วยเลือดแต่นางยังสามารถหยุดผู้อมตะเฒ่ากังหยางได้อย่างน่าอัศจรรย์
“ดูเหมือนเจ้าจะต้องการทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ ผีดิบอมตะผู้นั้นเป็นคนรักของเจ้างั้นหรือ? มันคุ้มค่าแล้วหรือที่จะเสียสละตนเองเพื่อเขา?” ผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงแสดงออกด้วยความเย็นชาและพุ่งลงมาจากด้านบนด้วยความเร็วสูง
“บึม!”
เทพธิดาเจียงหยูไม่สามารถป้องกันตนเองขณะที่รูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางหน้าอกของนาง
นางค่อยๆ ร่วงลงสู่พื้นด้วยชุดคลุมสีม่วงที่สะบัดตัวราวกับผีเสื้อ
สิบลมหายใจต่อมาร่างของนางจึงตกกระแทกพื้นอย่างรุนแรง
เทพธิดาเจียงหยูเสียชีวิต!
ณ จุดนี้นิกายเงาไม่เหลือโอกาสอีกต่อไป
ผู้อมตะเฒ่ากังหยางและผู้อมตะเฒ่าเทียนหลงได้รับอิสระแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถโจมตีฮุ้ยฟงซื่อและอี้หลางซื่อ
หงซื่อหมิงหันไปไล่ล่าไห่เจิ้ง
ครู่ต่อมา อี้หลางซื่อกรีดร้องด้วยเสียงของหมาป่าขณะที่ร่างของเขาขาดเป็นสองท่อน ศพของเขากลับเป็นมนุษย์ที่อวัยวะภายในทะลักไหลออกมาจากร่าง
เขาเสียชีวิตอย่างน่าสยดสยอง
ไห่เจิ้งถูกบังคับให้กระตุ้นใช้งานคฤหาสน์วิญญาณอมตะคุกทมิฬอย่างไม่มีทางเลือก
แต่หลังจากการต่อสู้ร้อยวัน พลังงานอมตะของเขาแทบไม่เหลือ ตอนนี้เขาสามารถใช้พลังอำนาจของคฤหาสน์วิญญาณอมตะคุกทมิฬได้ไม่ถึงหนึ่งส่วน
หงซื่อหมิงตอบโต้ด้วยการใช้ค่ายกลวิญญาณเพื่อดักจับมัน
สิบห้านาทีต่อมา ฮุ้ยฟงซื่อก็พบกับความพ่ายแพ้เช่นกัน
เขาเร็วมากแต่ฝ่ายตรงข้ามมีค่ายกลวิญญาณที่สามารถปิดกั้นเขา
“อย่าฆ่าข้า ข้ายอมแพ้แล้ว!” ในช่วงเวลาเป็นตาย ฮุ้ยฟงซื่อยอมจำนนด้วยใบหน้าซีดเผือด
ผู้อมตะจากภาคกลางมองหน้ากันด้วยความยินดี
ความตายเป็นเรื่องน่ากลัว คนฉลาดจะยอมจำนนต่อสถานการณ์ ผู้อมตะภาคกลางเข้าใจการกระทำของฮุ้ยฟงซื่อเป็นอย่างดี
“อย่าเล่นลูกไม้!”
“มอบวิญญาณอมตะทั้งหมดของเจ้ามา!”
ผู้อมตะภาคกลางล้อมฮุ้ยฟงซื่อเอาไว้ทุกด้าน
ฮุ้ยฟงซื่อถอนหายใจก่อนจะส่งมอบวิญญาณอมตะของตน
ปราศจากวิญญาณอมตะ เขาก็ไม่ต่างจากพยัคฆ์ที่ไร้เขี้ยวเล็บ
ชีวิตและความตายของเขาอยู่ในกำมือของผู้อมตะภาคกลางอย่างสมบูรณ์
หลังจากนั้นพวกเขาจึงหันหน้าไปทางคฤหาสน์วิญญาณอมตะคุกทมิฬ
การยอมจำนนของฮุ้ยฟงซื่อทำให้กลุ่มผู้อมตะภาคกลางมีความหวัง
การต่อสู้ร้อยวันทำให้พวกเขาสูญเสียพลังงานอมตะจำนวนมาก วิญญาณอมตะของฮุ้ยฟงซื่อเป็นเพียงค่าชดเชยเล็กๆน้อยๆ มันไม่สามารถเปรียบเทียบกับการสูญเสียของพวกเขา อย่างไรก็ตามหากได้รับคฤหาสน์วิญญาณอมตะคุกทมิฬ มันจะเป็นกำไรมหาศาล
เจ็ดนาทีต่อมาคฤหาสน์วิญญาณอมตะคุกทมิฬจึงถูกยึดครองโดยกลุ่มผู้อมตะจากภาคกลาง
แต่มีบางสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิด
“ไห่เจิ้งอยู่ที่ใด?”
“เขาละทิ้งคฤหาสน์วิญญาณอมตะและหลบหนี!”
“ขณะที่พวกเรากำลังจับกุมฮุ้ยฟงซื่อ เขาลอบมุดดินหนีไปแล้ว พวกเราถูกหลอก!”
“ฮืม...ขี้ขลาด! คนไร้ค่า!”
ณ จุดนี้ความพยายามในการหลบหนีของสมาชิกนิกายเงาก็สิ้นสุดลงแล้ว
ฉินไป่เฉิง เทพธิดาเจียงหยู และอี้หลางซื่อเสียชีวิต ฮุ้ยฟงซื่อถูกจับ ผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์ และไห่เจิ้งสามารถหลบหนี
ไม่กี่เดือนก่อนหน้ากลุ่มคนเหล่านี้บุกโจมตีแดนศักดิ์สิทธิ์หลางหยาด้วยพลังอำนาจอันท่วมท้น แต่หลังจากร้อยวัน พวกเขากลับได้รับบาดเจ็บ ล้มตาย และต้องหลบหนี กระทั่งฉินไป่เฉิงยังถูกบังคับให้เสียสละตนเอง
สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของโลกผู้บ่มเพาะ แม้แต่ผู้อมตะก็ยังไม่สามารถหลบหนีจากอันตรายและสามารถตกตายได้อย่างง่ายดาย
สิบวันต่อมา ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในโลกใต้บาดาล
โลกใต้บาดาลอยู่ที่เมืองคลื่นทมิฬภายใต้การปกครองของกองกำลังพันธมิตรผีดิบแห่งภาคเหนือ
แต่คนผู้นี้สามารถเข้าออกโลกใต้บาดาลได้อย่างอิสระโดยไม่ถูกค้นพบ
หลังจากเข้าสู่โลกใต้บาดาล เขาเคลื่อนที่ลึกลงไปอย่างคล่องแคล่วราวกับคุ้นเคยภูมิประเทศเป็นอย่างดี
ไม่กี่วันต่อมา สุสานใต้บาดาลจึงปรากฏขึ้นในมุมมองสายตาของเขา
‘ในที่สุดข้าก็มาถึงแล้ว’
ร่างลึกลับผู้นี้ก็คือผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์ที่หลบหนีมาจากหุบเขาเหล่าโป
เดิมทีกลุ่มของฉินไป่เฉิงต้องการใช้ไพ่ตายที่อยู่ในสุสานใต้บาดาลแห่งนี้เพื่อแก้วิกฤตที่หุบเขาเหล่าโป แต่เรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่อแผนการของนิกายเงา ดังนั้นพวกเขาจึงปัดความคิดนี้ทิ้งไปในที่สุด
หลังจากประสบความสำเร็จในการหลบหนี ผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์เดินทางมายังสุสานใต้บาดาลแห่งนี้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้มากระตุ้นใช้ไพ่ตายเพื่อแก้แค้นแต่มาเพื่อซ่อนวิญญาณอมตะ
วิญญาณอมตะดวงนี้เกี่ยวข้องกับแผนการใหญ่ของนิกายเงา มันไม่สามารถสูญหาย นี่เป็นเหตุผลที่ฉินไป่เฉิงและเทพธิดาเจียงหยูเสียสละตนเอง
‘อีกไม่นาน พวกเราต้องการเวลาอีกเล็กน้อยเท่านั้น...’ผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์เข้าไปในสุสานด้วยความโกรธ
นี่คือสุสานของผีดิบอมตะ!
อย่างไรก็ตามเพียงเมื่อผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์คิดว่าตนเองปลอดภัยแล้ว ร่างหนึ่งกลับปรากฏขึ้น
“น่าสนใจ ผู้ใดจะคิดว่าข้าจะได้พบผีดิบอมตะที่ครอบครองสุดยอดกายาที่นี่” ร่างนั้นมองฝ่ายตรงข้ามด้วยความสนใจ
ผีดิบอมตะสุดยอดกายาสายฟ้าแห่งความรุ่งโรจน์ตรวจสอบศัตรูและตระหนักถึงกลิ่นอายของผู้อมตะระดับแปด
นี่ทำให้หัวใจของเขาจมดิ่งลงอย่างช่วยไม่ได้
“ปีศาจอมตะเซี่ยหู! เหตุใดจึงอยู่ที่นี่?”